روزنامهٔ محمد سعید حنایی کاشانی

آرشیوفروردین ۱۳۹۹

راه «هستی» بر «اندیشه» بسته است یا راه «اندیشه» بر «هستی» بسته است؟

  حکیم ابوالقاسم فردوسی طوسی در آغاز «شاهنامه» پس از یاد خداوند جان و خرد سخن خود را با این بیت به پایان می‌برد: از این پرده برتر سخن‌گاه نیست ز هستی مر اندیشه را راه نیست جدا از اینکه این مصرع آخر را چطور معنا کنیم, بحث از اینکه آیا «خدا» و «هستی» یکی است یا خدا آفرینندۀ «هستی» است یا «هستی» حتی از خدا نیز عام‌تر و فراگیرتر است، از آن پرسش‌های اندیشه‌سوز در تاریخ فلسفه است که تاکنون جز...

شاهنشاه یا امپراتور، شاهنشاهی یا امپراتوری

فرادستی و فرودستی ملت‌ها و نظریۀ ترجمه امروز وقتی در برنامه ای تلویزیونی از «بی بی سی فارسی» [پارسی] که مثلاً برای بزرگداشت و معرفی کوروش بزرگ (حدود ۶۰۰ ق م) فراهم شده است می شنوی و می بینی که راوی ایرانی سرگذشت او به زبان فارسی از کوروش با نام «امپراتور» یاد می کند و بعد استادان ایرانی تاریخ ایران باستان در دانشگاه های امریکا، مراجع و صاحب نظران برنامه، نیز از او با نام «امپراتور» یاد می کنند،...

نادر نادرپور، اونگارت‌تی و هنر ترجمۀ شعر

  همچون کاکُلی تشنه کامی بر سراب جان سپردن. و یا همچون کَرَک از دریا گذشته ای که دیگر هوای پریدنش نیست، در نخستین بوته های ساحل جان دادن مرا صد ره خوشتر است تا مانند سُهره ای کور، نالان زیستن. اونگارت تی سال گذشته در چنین روزهایی در صفحۀ یکی از «دوستان فیس‌بوکی» چشمم به ترجمۀ شعری افتاد به قلم شادروان بیژن الهی. شعر از جوزپپه اونگارت‌تی، شاعر نامدار ایتالیایی، بود. شعر را می‌شناختم و ترجمه...

بهترین راه برای نابود کردن «دشمن» چیست؟

  درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد نهال دشمنی برکن که رنج بی‌شمار آرد حافظ امروز کشورهایی در همسایگی دور و نزدیک ما در آتش جنگ های داخلی می‌سوزند: افراد به خاک و خون کشیده می‌شوند، شهرها ویران می‌شوند، مردمان خانه و کاشانۀ خود را رها می‌کنند و آوارۀ سرزمین های همسایه یا دور می‌شوند، و سرمایه‌های مادّی و معنوی جامعه‌ که سال های بسیار زمان برده است تا بر هم انباشته شوند، در اندک زمانی بر...

«هیدگر» یا «هایدگر»: چگونه «فرقه» یا «مکتب» بسازیم؟

«هیدگر» درست است یا «هایدگر»؟ چطور بنویسیم و چطور تلفظ کنیم؟ این پرسشی است که بسیاری از دانشجویان از خود یا از استادان‌شان می‌کنند. مرجع ما کیست و که باید باشد؟ برخی استادان قدیمی دانشگاه تهران یا فردیدی‌هایی که از احمد فردید آموخته‌اند چطور بنویسند و چطور بگویند «هیدگر» یا «هَیْدِگر» (حتی برخی با اعرابگذاری می‌نویسند، گویی کلمه‌ای قرآنی است که خدای نکرده تلفظ نادرست آن تحریف دین خدا باشد!) یا...

«مفهوم» جامعۀ مدنی/شهروندی

نظارت و تسلّط «مردم» بر حکومت، و نه نظارت و تسلّط ‏‏«حکومت» بر مردم! از جمله کارهای ناپسندی که در جوانی انجام دادم یکی هم مصاحبه با روزنامه ها بود و البته چوبش را هم خوردم. اکنون سخت پشیمانم و چند سالی است که دیگر با هیج روزنامه و مجله ای نه مصاحبه می کنم و نه چیزی برای انتشار می دهم، خدا را شکر که در عصر اینترنت هستیم و برای خودمان چاهی داریم که در آن داد بزنیم. حالا کسی شنید یا نشنید به من...

«فلسفۀ قارّه ای» چیست؟: آیا فلسفه می تواند «قارّه ای» باشد؟

  چکیده: مورّخان تاریخ فلسفه و نویسندگان آثار درجۀ دوم فلسفی برای طبقه بندی و نام گذاری جریان ها و مکاتب فلسفی و مفهوم سازی گاهی واژگانی را برمی گزینند و مفاهیمی را شکل می دهند که سخت مناقشه انگیز است. نخست، از این رو که این واژگان و مفاهیم محلّی است و جهانی نیست. دوم، از این رو که در آنها نوعی رویارویی و قطب بندی و «دشمن»سازی و «دوگانه» سازی نهفته است. سوم از این رو که این واژه و مفهوم واژه...

به زودی: اعترافات تلویزیونی مأمور مخفی «کووید ۱۹»، مشهور به «کرونا وایرس»

تصورش را بکنید، دهۀ ۱۹۶۰، اوج جنگ سرد، است و ویروسی «کشنده» در یکی از دو بلوک «شرق» یا «غرب» شیوع پیدا کرده است و زندگی و اقتصاد برخی «کشورها» را به هم ریخته است. مأموران اطلاعاتی و امنیتی به دنبال «دست‌های مرموز» می‌گردند، و دولت‌ها برای تبیین پیدایی این «ویروس» دیگر، نه همچون دورۀ قرون وسطی، به «خشم خدا»، نه همچون عصر روشنگری به «طبیعت»، بلکه همچون «عصر دولت‌ها»، به «توطئه» و «دسیسۀ» دشمنان...

پایان «تاج و تخت»: پایان «عصر شاهان»، آغاز «عصر مردم»

درآمد تهیه کنندگان و نویسندگان مجموعۀ تلویزیونی بازی تاج و تخت (۱۹-۲۰۱۱) سرانجام به طرحی ۹ یا ۱۰ ساله برای ساخت مجموعه ای تلویزیونی، بر اساس حماسه ای خیالی به قلم جورج ریموند ریچارد مارتین، پایان دادند و هرطور بود «بازی» را «تمام» کردند و آن را بیش از این «کش» ندادند. اما بسیاری از تماشاگران را «پایان» بازی خوش نیامد، برخی از این رو که شاید زمان بیش تری را برای پرورش داستان و شخصیت ها در دوران پس...

بهار: زندگی در بازگشتی جاودانه

ای انسان، هشدار! نیمشب ژرف چه می‌گوید؟ «خفته بودم، خفته بودم — «از خواب برخاسته‌ام: «جهان ژرف است؛ «و ژرفتر از آن که روز تصور کرده است «رنج آن ژرف است «لذت — ژرفتر از محنت «رنج می‌گوید: گم شو! «اما هرلذتی جاودانگی می‌خواهد — «جاودانگی ژرف ژرف را! نیچه در زمانی که «آب بی ‌فلسفه می‌خوردم»، «نوروز» چه زیبا بود، چه شیرین بود. اما هرچه از کودکی فاصله گرفتم و به جوانی نزدیکتر شدم «نوروز»ها کمرنگ‌تر و...

روزنامهٔ محمد سعید حنایی کاشانی

نوشته‌های تازه

آخرین دیدگاه‌ها

بایگانی

دسته‌ها

اطلاعات

ارتباط با من